وب نويس

= بارسلون

فعلن بارسلون داره پنج تا پنج تا می زنه و ما سر کیف هستیم.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در یکشنبه 1387/08/05 |

خدا واقعن علی دایی را بغل کرده. تیمی با حداکثر ۵۰درصد امید به صعود با یک گل استثنایی میزبان را شکست می دهد و مدعی اول صعود گروه ۹۰ دقیقه دنبال کویت می دود تا ۴ گل بخورد و تیم علی دایی راحت می رود صدر جدول با حداقل ۹۹ درصد امید به صعود. این مرد چقدر شانس و اقبال دارد.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در سه شنبه 1387/03/21 |

= فیروز

فیروز فیروز که می گفتن این بود؟

نوشته شده توسط رامين سلطانی در شنبه 1386/09/10 |

= فوتبال ایرانی

از روز پنجشنبه هفتمین لیگ حرفه ای فوتبال ایران کلید می خورد، لیگی که تاکنون یک تیم دو بار قهرمان آن نشده و تا حرفه ای شدن با معیارهای تعریف شده ای اف سی و فیفا فاصله بسیاری دارد.این لیگ در حال آینه تمام نمای فوتبال ایران است و آنچه که می توان آن را فوتبال ایرانی نامید.

سایپا:علیرغم از دست دادن بازی گردان با تجربه ای به نام داریوش یزدانی، مهاجم فضا آفرینی به نام احمد مومن زاده و گل زنی قهاری به نام محسن خلیلی، سایپا با داشتن سیدجلال حسینی در خط دفاع و ۳ هافبک شاخص لیگ ششم ابراهیم صادقی، جواد آشتیانی و امید شریفی نسب و یک مربی تاکتیک مند به نام علی دایی، از قدرت های درجه یک و مدعیان اصلی لیگ هفتم محسوب می شود گرچه امید اول قهرمانی نیست. نقطه قوت این تیم البته علی دایی است که به واسطه شاگردی نزد مربیان درجه یک جهان به خوبی با زیر و بم های فوتبال تاکتیکی آشناست گرچه عیار کار او در مقام مربی در لیگ هفتم آشکار خواهد شد.برای سایپا در شامپیونز لیگ آسیا شانسی متصور نیست گرچه می توان از هم اکنون این تیم را در جمع ۸ تیم برتر آسیا دید. در خط حمله این تیم نمی توان به فوروارد بی کیفیتی مثل آدریانو آلوز دل بست و امیر وزیری را نیز باید تمام شده دانست. شاید علی دایی بتواند یک مهاجم درجه یک جوان در لیگ هفتم رو کند. و مگر هنر بزرگ مربیان بزرگ غیر از این است؟

استقلال اهواز: این تیم قهرمانی در لیگ ششم را فدای شانس بخشیدن به قهرمانی احتمالی استقلال تهران کرد با باختی که در اصفهان و در مقابل تیم کم شانس سپاهان متحمل شد. نقطه قوت این تیم جوانی است و بازیکنان آینده داری مثل احمد آل نعمه، علی حمودی، علی باقری و میلاد میداودی و یک کاپیتان با کلاس به نام سعید رمضانی که انصافن جایش در تیم ملی خالی است و یک در لیگ ششم یک مزرعه سیب زمینی به نام زمین چمن شوشتر که استقلال اهواز تمام تیم ها را در این استادیوم زمین گیر کرد. حمید بابایی در درون دروازه این تیم نشان دادچه دروازه بان با کیفیتی ست و بی خود نبوده که در ابتدای جوانی دروازه بان سوم تیم ملی ایران در جام جهانی ۹۸ فرانسه بود.این تیم با کیفیت باید قهرمان لیگ ششم می شد اما یک مربی ترسو و سازشکار به نام فیروز کریمی قهرمانی را از این تیم گرفت به امید قهرمانی استقلال و سرمربی شدن در تیم قهرمان و پر طرفدار پایتخت ولی از این ماجرا تنها سایپا سود برد و مربی بسیار باهوش آن.

پرسپولیس:به واسطه تیم دار شدن علی پروین، پرسپولیس لیگ هفتم از زیر فشار نام وی آزاد خواهد شد و این نقطه قوت اندکی نیست. پرسپولیس بازیکنان باکیفیتی گرفته و اگر افشین قطبی بتواند عیار مربی گری خود را با بازیکنان فعلی این تیم درآمیزد پرسپولیس یکی از شانس های قهرمانی لیگ هفتم خواهد بود و نه شانس اصلی. به گمانم بهترین آرایش برای این تیم ۴-۲-۳-۱است با قرار دادن پژمان نوری،محمد نصرتی،الونگ و شیث رضایی در خط دفاع،پوشاندن ضعف های غیرقابل انکار کریم باقری با توانایی های چشمگیر فرزاد آشوبی در مقابل مدافعان خودی، قرار گرفتن نیکبخت، عباس آقایی و حسین بادامکی در خط میانی و پشت سر محسن خلیلی به عنوان تک مهاجم.نقطه ضعف اصلی پرسپولیس همچنان عمق دفاع این تیم است جایی که نصرتی و سپهر حیدری و الونگ و رضایی و کریم باقری از خصوصیات دفاعی یکسانی برخوردار هستند و همه کند و در عین حال دریبل خورهای ملسی به شمار می روند. پرسپولیس روی هوا به تیمی باج نخواهد داد ولی از روی زمین و با استفاده از بازیکنان دریبل زن و تکنیکی و سرعتی خط دفاع این تیم هیچ اعتباری نخواهد داشت. اینها همه در شرایطی ست که حمید استیلی افشین قطبی را پله ای جهت سرمربی شدن خود قرار نداده باشد، نکته ای که با توجه به بلند پروازی استیلی و آرزو و اشتیاق شدید سرمربی شدن در پرسپولیس به نظر می رسد چندان دور از ذهن نباشد.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در دوشنبه 1386/05/22 |

= مربی

تفاوت مربی داخلی با خارجی در همین است: رایکو ترومن در غیاب ۵ بازیکن اصلی تیم بسکتبال را قهرمان آسیا می کند امیر قلعه نوعی با تمام ستارگانش تیم فوتبال را به فلاکت می اندازد. آقایان کلاه های شان را بالاتر بگذارند. در ضمن امنیت شغلی آقای ترومن هیچ اعتباری ندارد.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در دوشنبه 1386/05/15 |

= مربی

بازی سایپا و استقلال و بلایی که علی دایی سر استقلال آورد نشان از تولد یک مربی درجه یک در اتمسفر فوتبال ایران داد. دایی تیم خود را براساس آنالیز و شناخت از حریفان می چیند ولی فن اصلی را در نیمه دوم و با تعویض های طلایی وارد می کند. در ۱۴ بازی لیگ برتر فوتبال ایران تیم سایپا در نیمه دوم بازی ها بر هیچ تیمی ابقا نکرده و این نشانه خوبی ست برای فوتبال ایران. کاش دایی مقداری از سهل گیری اش در فوتبال را در عرصه ملی هم نشان می داد و آن همه اصرار بر بازی نداشت.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در پنجشنبه 1385/10/14 |

= آری هان

آری هان بازیکن بزرگی بود. گلی که در جام ۷۸ از ۶۰ متری زد هنوز در ذهنم است. ولی مربی بزرگی نبود این را باید از رفتار غیر حرفه ایش در قبال پرسپولیس فهمید. در مقابل دنیزلی مرد بزرگی ست چه مربی پرسپولیس بشود چه نشود.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در شنبه 1385/05/21 |

= بارسلونا

گفتیم فوتبال بیفزاییم که در جهان فقط یک تیم وجود دارد و آنهم بارسلون است. هر کس به دنبال علت است فقط به پیراهن این تیم توجه کند و اینکه اصلن بر روی آن تبلیغات زده نمی شود. بارسا دوست دارم وحشتناک.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در جمعه 1385/05/20 |

= تیم ملی

تیم ملی استقلال با کاپیتانی بازیکنی ۳۷ ساله که بیش از ۱۷ بازی ملی ندارد با یک گل تیم نیم بند امارات را برد. مبارک است. تیم ایران همیشه یک بازیکن مساله دار باید داشته باشد. علی دایی مادر مرده اگر گل نمی زد حداقل آن جلو بود ولی انگار اینبار قرار است گل خوردن تیم ملی به ساده ترین روش های ممکن انجام شود. سوتی های کاپیتان ۳۷ ساله را در بازی های باشگاهی فصل قبل هنوز از یاد نبرده ایم. شماره ۸ تیم ملی هم فقط بلد است مقابل شموشک نوشهر خوب بازی کند البته بیشترین تکنیک و هنر این بازیکن در استفاده تمام و کمال از زبانش است. متاسفانه عربها خیلی با ادبیات چارواداری آشنا نبودند وگرنه حتمن یکیشان اخراج می شد.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در پنجشنبه 1385/05/19 |

= جوانمردی

جام جهانی بالاخره تمام شد. درپایان بازی بازی تنهاعنصر غایب جوانمردی بود که ایتالیایی ها از آن بی خبر ماندند. چه می شد اگر یکی از بازیکنان ایتالیا می رفت و با تمام بازیکنان فرانسه دست می داد و بازی آنان را می ستود؟ کاری که فیلیپو اینزاگی در سطح محدود انجام داد. حداقل از لیپی شخصن این انتظار را داشتم. ولی خب پیروزی است و از همه نمی توان انتظار داشت.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در دوشنبه 1385/04/19 |

= گراتزیه ایتالیا

در یک روز فوق العاده بد پیروزی ایتالیای نازنین بر آلمانی های بی تربیت و فول گودوخ به قول مرحوم آسید تقی خیلی حال داد. حیف که اصلن حوصله ندارم.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در چهارشنبه 1385/04/14 |

= مرگ و زندگی

فوتبال فرانسه و اسپانیا را از رادیو گیلان شنیدم. واقعن حیف نیست تیمی مثل اسپانیا برود و آدمی مثل اسکولاری یا تیمی به ضعف اکراین در جام بماند؟ همین است حکایت حیات بر روی زمین و انگار گریزی از آن نیست.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در چهارشنبه 1385/04/07 |

=

فقط اعراب نیستند که کثیف فوتبال می کنند پرتغال سرآمد فوتبال کثیف است. تحمل پیرمرد جلفی مثل اسکولاری و ادمهای نفرت انگیزی مثل کاروالیو و ریکاردو از باخت به اعراب هم مشکلتر است.

خداحافظ فوتبال زیبای هلند. خداحافظ روبنو فان پرسی. آقای فان باستن هم نشان داد مرد میدان بزرگی مثل جام جهانی نیست. کجا بود رود فان نیستل روی؟

نوشته شده توسط رامين سلطانی در دوشنبه 1385/04/05 |

= برانکو

مقصر اصلی نتایج افتضاح ایران در جام جهانی برانکو نیست فقط و فقط همایون شاهرخی و دارودسته پاس قدیم است که فدراسیون را در چنبره خود گرفته اند. آدمهای کوچکی که برای بقای خود غرور یک ملت را می شکنند با استفاده از ابزار بی خاصیتی به نام برانکو ایوانکوویچ.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در پنجشنبه 1385/04/01 |

= بارسلون

فعلن هیچ چیزی مهمتر از قهرمانی بارسلون نیست. از هر چیزی که مربوط به انگلیسی ها باشد متنفرم حتا تیمی که فقط دوبازیکن اتگلیسی داشته باشد. تاریخ معاصر ایران در من نشست کرده است.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در پنجشنبه 1385/02/28 |

= برترین های لیگ برتر پنجم

لیگ برتر طبق پیش بینی با قهرمانی استقلال به پایان رسید و می توان نکات بسیاری از این لیگ درآورد. من با توجه به بازی هایی که دیدم این موارد را پیشنهاد می کنم:

بهترین تیم جام: سایپا از تهران

بهترین مربی: اکبر میثاقیان از ابومسلم خراسان

بهترین بازیکن: مجتبی جباری از استقلال تهران

پدیده جام: حجت چهارمحالی از فولاد خوزستان

بهترین دروازه بان: وحید طالب لو از استقلال تهران

پ ن: می گویند در دنیای امروز هرکس به تماشای بازی فوتبال علاقه نداشته باشد حتمن باید به روان پزشک مراجعه کند. والله اعلم.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در شنبه 1385/02/02 |

= فرهنگ تماشا گران ایرانی

تماشاگران ایرانی به هیچ وجه استعداد فرهنگ و توانایی تشویق تیم های خود را ندارند. در جهان امروز فوتبال بازی خانگی فاکتوری ست که هیچ تیمی به راحتی از خیر آن نمی گذرد و این به تماشاگران تیم بر میگردد که در لحظات بحرانی با فریادهای خود تیم را راه بیندازند مخصوصا هنگامی که تیم تحت فشار بوده و نیاز به نیروگیری دارد وگرنه تیمی که جلو است خودبخود از امتیاز روحی بهره مند است. آخرین بازی ال کلاسیکو یکی از نمونه های این ادعاست وقتی که ضربه پنالتی رونالدینهو در دروازه رئال جای گرفت از تماشاگران نیوکمپ صدایی بلند نشد زیرا آنان دائمن در حال تشویق تیم خود بودند. ولی در ایران بیشترین فریادی که از استادیوم آزادی شنیده می شود همان نوای معروف سرور بودن یکی از تیمها بر دیگری ست حتا اگر قرمز یا آبی با هر تیم دیگری بازی داشته باشد. متاسفانه این وضعیت در دیدارهای ملی زننده تر و بدتر از همیشه به چشم می خورد. باید قبول داشته باشیم که تماشاگران ما جزو بدترین تماشاگران دنیا بوده و غیر از استرس چیزی برای تیم هایشان ندارند. وظیفه باشگاه هاست که شعارهای مناسب و بالا برنده روحیه تیمی برای تیم خود طراحی و به لیدر ها اعلام کنند تا در مسابقات طرفداران آنها را فریاد بزنند. به نظر می رسد این بهتر از تشویق طرفداران برای فحاشی به تیم های رقیب باشد.

نوشته شده توسط رامين سلطانی در پنجشنبه 1385/01/24 |